1 oktober 2019

Zoals dit brood was verstrooid op de velden (Didachè)

Geschreven door ruudgrabijn

Op sommige weilanden in Friesland, waar ik voor een korte vakantie ben, zie ik veel kieviten. Kieviten zijn mijn lievelingsvogels, met hun vrolijke duikelvluchten, hun parmantige kuifje op hun kop en karakteristieke kreten. In het najaar verzamelen zich op de nattige weilanden die hier in het zuidwesten van Friesland zijn. Ze komen uit de landen die ten noordoosten liggen van ons land. Op de Friese weiden vinden ze veel voedsel om zich krachtig te maken voor hun verdere trektocht naar het zuiden. Met elkaar zijn ze minder kwetsbaar tijdens hun reis, dan alleen.

Deze laatste weken van september zien we ook veel mensen zich verzamelen in verschillende landen van de wereld. Het is de week voor de klimaattop van de Verenigde naties. Ze laten hun bezorgdheid horen over de opwarming van de aarde. We zien veel jongeren, die zich bezorgd afvragen in welke wereld zij hun leven moeten leven; we zien mensen van eilanden in de Stille oceaan, die de dreiging voelen van de stijgende zee. Indrukwekkend dat zoveel mensen zich verzamelen om eenzelfde geluid te laten horen. Met elkaar klinkt hun/onze roep dringender. Er moet iets gebeuren, zie je het niet?

Het is van alle tijden dat gelijkgezinden elkaar opzoeken om zich gesterkt te voelen in hun levenshouding. In de oude kerk van de eerste eeuwen is een gebed overgeleverd, dat uitgesproken werd bij het breken van het brood en het delen van wijn. Het staat in de Didachè. Het woord betekent letterlijk: ‘onderrichting’ en er staan teksten in over het organiseren van de gemeente en ook, teksten voor de liturgie. Het gebed gaat zo: Zoals dit brood was verstrooid op de velden en is geoogst en gebundeld tot één: koren verzameld tot voedsel voor velen. Breng zo uw volk in het rijk van vrede; haal hen van heinde en verre bijeen, uit alle uithoeken van de aarde.

Gelijkgezindheid om je sterker te voelen in datgene wat je belangrijk vindt, bijvoorbeeld een rijk van vrede.

Ik schrijf dit stukje in de vredesweek, die dit jaar samenvalt met het herdenken van 75 jaar bevrijding in Nederland. Overweldigende belangstelling, duizenden mensen die mee willen herdenken in Arnhem en Oosterbeek. Zoveel mensen willen stilstaan bij de jonge mensen, die 75 jaar geleden hun leven daarvoor hebben gegeven en gewaagd.

Van heinde en verre komen mensen bij elkaar om het geluk van vrede en vrijheid te gedenken.  Uit alle hoek van de aarde komen mensen bij elkaar in hun verlangen dat deze aarde levens waardig blijft.

Ook in de kerk komen mensen bij elkaar uit alle hoeken van Overijssel. Waarom komen we anders bij elkaar dan te oefenen in vrede en verantwoordelijk leven? Met elkaar oefenen we ons om ons in te zetten voor een betere wereld.

Met elkaar, dan zijn we sterker en klinkt ons verlangen dringender.

Fride Bonda

Gerelateerd