10 september 2021

O rijkdom van het onvoltooide (J.H. Leopold)

Geschreven door Fride Bonda

Slechts één regel heeft dit gedicht nodig om een zee aan verbeelding op te roepen:
o rijkdom van het onvoltooide
Is het gedicht onaf? Was Leopold van plan de schoonheid van onvoltooide voorwerpen
te schrijven, zoals de scheve toren, de Oldehove, van Leeuwarden of het muziekstuk
van Franz Schubert Die Unvollendete… Zoveel dingen blijven onvoltooid in de levens
van mensen. Bij een joodse stroming is het gebruik om bij een nieuw te bouwen huis
een stuk muur on-gepleisterd te laten, om zo zichtbaar te maken dat niets in het leven
volmaakt is.
Er is veel dat niet af is. De wereld is onaf met alle leed dat mensen overkomt door
overstromingen, aardbevingen of orkanen. Mensen zijn onaf in ziektes die hen kunnen
overkomen, door hun hoekigheden, die niet iedereen kan begrijpen.
In een joodse gedachtegang heeft de schepper de wereld bewust niet voltooid op de
zevende dag, om mensen op te roepen met hun handelen de wereld af te maken. De
wereld heeft ons nodig om een hele wereld te worden, waar mensen in heelheid kunnen
leven. Alleen door goed te doen kan het onvolmaakte van de schepping heel worden,
door liefde te brengen naar de plekken waar het een hel is en door zo te leven dat ook
toekomstige generaties op deze aardbol kunnen ademen en zich kunnen voeden.
Er is veel gebrokenheid in mensenlevens. De gemeenschap van gebrokenen, noemt
Christa Anbeek het in het boek De berg van de ziel. En dat zijn wij in Zwolle ook. Een
gemeenschap van gebrokenen, een broze gemeenschap. Al die mensen die in de loop
van de tijd naar de kerk in de Wolweverstraat zijn gekomen, die nu hun weg vinden
naar dit gebouw en in de toekomst hun weg zullen vinden.
We zijn een kwetsbare gemeenschap en we hebben elkaar nodig om gaande te blijven.
We hebben elkaar nodig om een plek in de stad te zijn waar mensen geestverwanten
ontmoeten en zich willen bezinnen over het mysterie dat ieders leven is.
Het mysterie dat ieders leven er is, zoals het is, en dat het onaf is.
Soms zingen we een tweeregelig lied: ‘Heel ons gebroken leven, heel ons gebroken
leven, in het delen maak ons één, in het delen maak ons één’.
‘We kunnen zelf iets doen om de wereld te vervolmaken’ is een joodse gedachte. Dat
kan ook in onze kleine geloofsgemeenschappen aan de Wolweverstraat. We kunnen
iets voor elkaar betekenen, in aandacht voor elkaar, in ieders inzet om iets van het
mysterie gaande te houden.
Fride Bonda

Gerelateerd