30 januari 2020

Nu nog in raadselen, maar straks …

Geschreven door Fride Bonda

(1 Korintiërs 13: 12)

Op tafel staan twee witte porseleinen trommeltjes. Mijn gastvrouw kreeg ze jaren geleden van haar schoonvader. Het ene trommeltje is rond voor ronde wafeltjes, de andere is ovaalvormig voor nieuwjaarsrolletjes. De ronde, platte wafel is symbool voor het oude jaar, dat al ontrold is en geen geheimen meer heeft voor je. De gerolde ronde wafels dragen hun geheimen nog in zich en gaandeweg het jaar zullen ze zich onthullen.

Het nieuwe jaar, de toekomst zit vol geheimen. Ik ben benieuwd hoe de wereld zich verder gaat ontwikkelen. Alleen al in ons land verschijnt het ene onthullende rapport na het andere. Velen gaan over verduurzaming en rechtvaardigheid in belastingen, in wonen, in onderwijs en zorg en nu ook over werkgelegenheid. Ik ben blij met al die rapporten en ik hoop dat ze aanwakkeren tot ontwikkelingen die het welzijn van meer mensen bevordert. Naar mijn idee is dat nu niet zo, vooral mensen die geld genoeg hebben voelen zich niet onzeker over hun toekomst. Mensen die het met minder geld moeten doen, voelen aan alle kanten de onzekerheid over hun basisbehoeften knagen. Ik had nooit gedacht dat ik in mijn leven zo’n grote ongelijkheid in ons land mee zou maken; het voert me terug naar verhalen uit de beginjaren van de vorige eeuw, met rijke industriëlen en arme arbeiders.

Elders in de wereld zijn hoopgevende bewegingen. Ik lees over drie vrouwelijke premiers, die een club vormen, the wellbeing economy governments. Zij streven ernaar om het welzijn van mensen mee te laten wegen bij grote beslissingen. Zo ging in Nieuw-Zeeland de bouw van een grote efficiënte gevangenis niet door, omdat de geestelijke gezondheid en de sociale cohesie er niet mee gediend werd. De overheid moet in dienst staan van de mensen, vinden deze politici en mensen functioneren het beste als hun stem gehoord wordt en hun initiatieven ondersteund. Het lijkt wel alsof er een soort honger is naar verandering, getuige de enorme verkoop van het boek De meeste mensen deugen van Rutger Bregman.

Hoe voorzichtig ook, je voelt verandering, mensen worden zich meer bewust van hun autogebruik, hun vakantiebestemmingen, wat ze eten, wat ze weggooien …

Hoe gaat de komende tijd zich ontvouwen: in de wereld, in de samenleving, in ons eigen leven…

Fride Bonda

Gerelateerd