30 november 2020

En het geschiedde in die dagen…….. (Lukas 2:1)

Geschreven door Fride Bonda

Er is een kind geboren in een stal. Tussen de koeien.

Het zou zomaar het begin van een kerstverhaal kunnen zijn. Dat is het niet. De moeder van het kind verloor haar bewustzijn tijdens de bevalling, van uitputting. Het is het begin van het leven van de Koerdische journalist en schrijver Behrouz Boochani. Geboren in het oorlogsgeweld van de troepen van Saddam Hoessein en de Iraniërs. Het Koerdische dorp lag in het slagveld van de strijdende partijen. Geregeld vluchtten de inwoners van het dorp naar de bergen. Daar voelden ze zich veilig, van het slagveld vandaan. Hebben de Koerden andere vrienden dan de bergen? vraagt Boochani zich af in zijn boek No friends but the mountains.

Als politiek kritische journalist ontvlucht hij zijn land, omdat hij niet in de gevangenis wil leven. Hij wil naar Australië, maar precies in die tijd besluit valt het besluit dat Australië geen bootvluchtelingen meer opneemt en hij wordt gevangengezet op Manus Island. In de gevangenis heerst een wreed systeem: de vluchtelingen wordt alles ontnomen, hun initiatief, hun bezittingen, hun waardigheid. Boochani zet zijn journalistieke werk voort. Op een naar binnen gesmokkelde telefoon beschrijft hij zijn waarnemingen van de andere vluchtelingen en van het ontmenselijkende systeem en stuurt ze naar vrienden elders in de wereld.  Het schrijven is zijn verzet, zijn manier om te overleven, om niet samen te vallen met het systeem. En tegelijk onthult hij een politieke manier van omgaan met vluchtelingen die tegen internationale verdragen ingaat.

Door zijn boek zijn we getuige van het verhaal van een individuele mensengeschiedenis in het grote verhaal van een politieke geschiedenis.

Zoals dat ook was in de tijd van de geboorte van Jezus: de grote geschiedenis van de overheersing van het Romeinse rijk, toen Quirinius landvoogd was en het de kleine geschiedenis van twee mensen die op weg gingen naar Bethlehem om zich te laten inschrijven.

Zoals het ook is in onze tijd: een grote geschiedenis, waarin een virus het wereldtoneel beheerst én ieders persoonlijke geschiedenis waarin de dingen gebeuren die gebeuren.

De grote geschiedenis bepaalt de omstandigheden, waar we vaak niet wat aan kunnen veranderen. Ieder van ons heeft daarin een eigen levensverhaal. Het verhaal van Behrouz Boochani, het verhaal van Jozef en Maria, het verhaal van ieder mens getroffen door corona; van de zieken, van hen die een geliefde verloren, van hen die hun werk kwijt raakten, die werk zoeken, het verhaal van leegte en verveling, het verhaal van inkeer en zoeken naar nieuwe betekenis.

Laten we zoeken naar manieren om te luisteren naar elkaars verhalen, naar wat er speelt in onze levens. Dat alleen al is een lichtpuntje dat we voor elkaar kunnen zijn in deze onzekere tijd.

Fride Bonda

Gerelateerd