3 september 2020

De Ene boetseerde de mens uit de aarde.

Geschreven door Fride Bonda

(Genesis 2: 7)

Wat is het toch met de mens en de aarde? Records van tropische dagen worden doorbroken en een virus dat zich gretig nestelt en verspreidt onder mensen en duizenden doden en miljoenen zieken veroorzaakt. Keert de aarde zich tegen ons? Is dit het antwoord van de aarde op de excessieve leefwijze van een klein deel van de wereldbevolking? Zijn de aarde en mensen eenheden geworden die tegenover elkaar staan en elkaar tegenwerken?

In een studie over de twee scheppingsverhalen uit Genesis legt de Australische antropologe Deborah Bird Rose twee mensbeelden voor. In het eerste verhaal wordt de mens gemaakt op de zesde scheppingsdag, naar Gods beeld.  En de mens krijgt een opdracht: ‘… onderwerp de aarde … en heers over de vissen van de zee, de vogels van de hemel en al het gedierte dat op de aarde kruipt.’ De mens als heerser; een houding die je op verschillende manieren kunt invullen. De meest vriendelijke is dat je alle levende wezens ruimte geeft en tot hun recht laat komen in het geheel van alle leven. De meest agressieve is dat je alles gebruikt om er zelf beter van te worden. Dat laatste is gebeurd in de rijkste landen van de aarde en daarmee heeft de mens zich geïsoleerd van andere levensvormen.

Het tweede verhaal is anders. De mens Adam wordt gemaakt uit de klei van de aarde. Dezelfde klei als waaruit de dieren en planten zijn gemaakt. Ze zijn van hetzelfde materiaal en ademen dezelfde lucht. Dat is al verbindend. En Adam verbindt zich met de andere levende wezens; hij geeft hun een naam. Het verhaal vertelt: ‘Het is niet goed dat de mens alleen is.’ Er is een gemis. De ander en het andere is nodig om aan te vullen. Er ontstaat ontmoeting met het andere en met de andere mens en in een ontmoeting is niet alles van tevoren ingevuld, er is ruimte voor verrassing. In dit verhaal leeft de mens niet geïsoleerd van de aarde en haar andere bewoners. Kennis over de aarde ontstaat in verbinding met de aarde. Dat betekent oog hebben voor andere manieren van leven en een zorgvuldig gebruik van levensbronnen. Dan is de mens een samenwerkend deel in een prachtig geheel.

Wat is het toch met de mens en de aarde? Op allerlei gebied beleven we de gevolgen van een overheersende mens. Laten we luisteren naar mensen van wie hun leefgebied verdwijnt in de zee, hetzij door een stijgende zeespiegel, hetzij door smeltende ijskappen. Laten we luisteren naar soorten van leven die dreigen uit te sterven. Laten we luisteren naar wat de ander en het andere nodig heeft om te leven, en laten we leren wat ons eigen genoeg is. Dan kunnen we van deze aarde een tuin maken waar allen en alles waardig en vol kan leven.

Fride Bonda

 

Tijdens Covid-19

Lieve mensen, Hoe graag had ik willen schrijven: Na covid-19. Maar ook deze zomer blijft het spannend hoe het covid-19 virus zich ontwikkelt. Het heeft veel gevolgen voor hoe we gemeente kunnen zijn. Voorlopig blijft het zo dat we elkaar niet onbezorgd elkaar kunnen ontmoeten. We doen ons best zoveel en zo goed mogelijk momenten van verbondenheid te creëren. Het doet mij als predikant ontzettend goed dat er stille engelen zijn die andere gemeenteleden opzoeken of bellen en zo stralen van warmte zijn voor het geheel. Dank jullie wel daarvoor.

Verder blijft het een vraag voor anderen hoe ze anderen aandacht kunnen geven in verband met de privacywetgeving. Ledenlijsten worden niet aan iedereen gestuurd, zoals dat eerder wel zo was. Dat is een van de punten waar we over na gaan denken in de Wolweverkerkenraad.

F.B.

 

Gerelateerd