2 april 2020

Brief 2 van F. Bonda

Geschreven door Fride Bonda

Amersfoort, 1 april 2020

Lieve mensen,

Op een avond voor het slapen gaan steek ik mijn hoofd uit het dakraam. Het is stil. Ik hoor niet de constante stroom van motorgeluiden van de snelweg. Heel ver weg een enkele auto, die de stilte die erop volgt benadrukt. Het is stiller dan anders. Ook donkerder. Wel lichtjes uit de huizen, maar niet de lichten van de stad.

Ik luister een tijdje naar deze weldaad van rust, die een gevolg moet zijn van de sociale onthouding, het voorschrift van de overheid dat we zoveel mogelijk thuis moeten blijven.

Het jaar begon voor velen zo onschuldig met onthouding van alcohol in de maand januari. Mensen kozen voor een ‘dry januar’, ik ook. De maand was nog niet voorbij of iemand schreef over een maand veganistisch eten: geen vlees, geen andere dierlijke producten. Daarop reageerde iemand met het voorstel om zich te onthouden van sociale media. Fascinerend hoe mensen hun tijden van onthouding creëren én het product waarvan ze zich onthouden.

De sociale onthouding, waar we nu mee te maken hebben is geen zelfgemaakte keuze; het is een verzoek om elkaar zoveel mogelijk vrij te houden van een rondwarend virus.

Voor sommigen is het weldaad om in deze periode niet zoveel te moeten. Voor mensen, die extra gevoelig zijn voor het virus, wordt het leven wel heel stil. Vooral als vrienden van je ziek worden en als geliefden sterven. Dan kan er niet zomaar iemand bij je komen om een arm om je heen te slaan of om je hand vast te houden en de tranen in je ogen te zien.

We kunnen bellen, appen en e-mailen: een zegen in deze tijd. En soms kan ook dat weer te veel zijn, omdat er geen grenzen zijn.

Het is stiller dan anders. De geluiden die er zijn hoor je beter. Ook vogels die kwetteren en zingen in dit ontluikende voorjaar. Als de stilte te stil wordt, luister dan naar de merel. Een gedicht van Rutger Kopland:

 

een merel

 

er is iets in de zang van een merel

het is voorjaar, je wordt wakker

 

je ligt te denken in de nacht

het raam staat open – er is iets

 

waarvan de vogel zingt

en je denkt aan wat je moet opgeven

 

er is iets in je dat leeg is en het stroomt vol

met het zingen van de merel

 

Fride Bonda

 

 

 

Gerelateerd